{"id":110,"date":"2026-07-25T07:04:28","date_gmt":"2026-07-25T07:04:28","guid":{"rendered":"https:\/\/thetruenews.online\/?p=110"},"modified":"2026-07-25T07:04:28","modified_gmt":"2026-07-25T07:04:28","slug":"matapos-ang-isang-aksidente-sa-daan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/thetruenews.online\/?p=110","title":{"rendered":"Matapos ang Isang Aksidente sa Daan\u2026."},"content":{"rendered":"
\n
\n

Matapos ang Isang Aksidente sa Daan, Nagpanggap Akong Nawalan ng Alaala Para Birohin ang Aking Seryoso at Konserbatibong Asawa<\/h1>\n
PART 2:<\/i><\/div>\n
\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

<\/div>\n

KABANATA 01: ANG TAHIMIK NA PAGBABALIK SA BAHAY<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Ang katahimikan sa loob ng sasakyan habang nagmamaneho si Gabriel pauwi sa aming bahay sa Quezon City ay napakabigat. Para itong isang malaking pader na naghihiwalay sa aming dalawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nakatitig lang ako sa bintana. Ang mga ilaw ng kalsada ay nagmumukhang malalaking guhit ng liwanag dahil sa mga luhang pinipilit kong huwag pumatak.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Sa loob ng tatlong taon ng aming pagpapakasal, kilala ko si Gabriel bilang isang lalaking may napakataas na moralidad. Siya ang tipo ng propesor na hindi tumatanggap ng kahit anong regalo mula sa estudyante, hindi nagsisinungaling, at lalong hindi gumagawa ng anumang bagay na labag sa batas o sa tamang gawi.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Kaya paano niya nagawang ipagkaila ako? Paano niya nagawang sabihin sa buong mundo\u2014at sa harap ng ibang babae\u2014na ako ay kapatid niya lamang?<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nang makarating kami sa aming tahanan, mabilis akong bumaba ng kotse. Hindi ko na hinintay na pagbuksan niya ako ng pinto tulad ng ginagawa niya dati.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pagpasok ko sa pinto ng aming dalawang palapag na bahay, agad na lumadlad sa sala ang aming buhay. Sa ibabaw ng piano ay naroon ang aming malaking larawan sa kasal. Nakasuot ako ng puting gown na gawa sa French lace, at si Gabriel ay nakasuot ng tailored black tuxedo. Nakatitig siya sa akin sa larawan na para bang ako ang kanging-tanging babae sa buong mundo.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Napatigil si Gabriel sa likod ko. Tumingin siya sa larawan, pagkatang tanggapin ang malamig kong titig.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGusto mong ipaliwanag ko, \u2018di ba?\u201d tanong niya sa mababang boses.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pumasok ako sa master bedroom at dire-diretsong binuksan ang ibabang drawer ng aming dresser. Doon nakatago ang dalawang berdeng libro\u2014ang aming Marriage Certificate, kasama ang aming mga passport at titulo ng bahay.<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Kinuha ko ang Marriage Certificate at inihagis ito sa ibabaw ng kama.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel,\u201d malamig kong tawag sa pangalan niya. \u201cIto ba ang dokumento ng magkapatid? O dokumento ng mag-asawa? Baka naman gusto mong basahin nang malakas para malaman ko kung sino talaga ako sa buhay mo?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Hindi gumalaw si Gabriel. Nananatili siyang nakatayo sa may pinto ng silid. Ang kanyang mga mata na dating punong-puno ng katalinuhan at kaayusan ay bakat na bakat ngayon ang matinding pagod at paghihirap ng kalooban.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKatrina\u2026\u201d simula niya, ngunit mabilis ko siyang pinutol.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHuwag mong tawagin ang pangalan ko na para bang wala kang ginagawang kasalanan!\u201d sigaw ko, kasabay ng pagpatak ng mga luhang matagal ko nang pinipigilan. \u201cAkala ko laro lang! Nagpanggap akong may amnesia dahil gusto lang kitang trumip! Gusto kong makitang mag-alala ang napakaseryoso kong asawa! Pero ano ang ginawa mo? Ginamit mo ang pagkakataong \u2018yon para gawin akong kapatid mo at ipakilala ang ibang babae bilang asawa mo!\u201d<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHindi mo naiintindihan, Katrina,\u201d mahinang sabi niya habang dahan-dahang lumalapit sa akin.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cEdi ipaintindi mo sa akin!\u201d sigaw ko habang itinutulak ang dibdib niya nang buong lakas. \u201cIpaliwanag mo kung bakit kailangan mong magsinungaling sa akin, kay Giselle, at sa buong mundong \u2018to! Sino si Giselle Monteclaro?!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 02: ANG LIHIM NI GISELLE AT ANG NAKALIPAS<\/p>\n

\n
\n
\n

May you like<\/h3>\n<\/div>\n
\n
\n
Akala ko ba baog at may sakit sa bato ang asawa ko? Pero bakit ang sikap niya sa ibabaw ng best friend ko?!<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
Nang itapon ko ang labing-isang taon ng ating alaala sa isang kahon dahil lamang sa kanyang sinabing \u2018itinuturing ko lang siyang kapatid,\u2019 doon na siya nagsimulang magmakaawa.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
Sa ika-5 anibersaryo ng aming kasal, hindi regalo ang natanggap ko kundi papel ng annulment na may pirma ng asawa ko.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Bumuntong-hininga si Gabriel. Umupo siya sa gilid ng kama at itinakip ang dalawang kamay sa kanyang mukha. Sa kauna-unahang pagkakataon sa buong buhay ko, nakita ko si Gabriel Ilustre na nagmumukhang ganap na talunan.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cSi Giselle\u2026 ay ang kapatid ni Julian,\u201d panimula niya sa basag na boses.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Natigilan ako.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Julian Monteclaro.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Ang pangalang \u2018yon ay hindi bago sa akin. Si Julian ang matalik na kaibigan ni Gabriel noong sila ay nasa college pa lamang sa UP Diliman, at ang lalaking nagligtas sa buhay ni Gabriel limang taon na ang nakakalipas noong magkaroon ng malaking sunog sa research laboratory ng unibersidad. Si Julian ang namatay sa aksidenteng iyon upang mabuhay si Gabriel.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cNang mamatay si Julian,\u201d patuloy ni Gabriel, \u201cipinangako ko sa kanya sa huling sandali ng buhay niya na aalagaan ko ang pamilya niya, lalo na si Giselle. Si Giselle ay may malalang dilated cardiomyopathy\u2014isang kondisyon sa puso kung saan unti-unting nabibigo ang puso niyang mag-pomba ng dugo.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumingin sa akin si Gabriel, puno ng pakiusap ang kanyang mga mata.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cDalawang buwan bago ang aksidente mo, natuklasan ng mga doktor na malapit nang bumagsak ang puso ni Giselle. Kasabay nito, nagkaroon siya ng severe retrograde amnesia at dissociative psychosis dahil sa matinding trauma nang malaman niyang wala na ang kuya niya. Sa isip ni Giselle\u2026 ang kuya niyang si Julian ay buhay pa, at ako\u2014ako ang lalaking nakatakdang pakasalan niya.\u201d<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nanlamig ang buong katawan ko sa narinig ko.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cAng sabi ng neurologist at cardiologist niya sa St. Luke\u2019s,\u201d pagpapatuloy ni Gabriel sa nangangatog na boses, \u201canumang matinding emotional shock\u2014tulad ng pagkaalam na mabilis na namatay si Julian o ang pagkaalam na may asawa na ako\u2014ay maaaring magdulot ng instant cardiac arrest sa kanya. Ang puso niya ay masyadong mahina para kayanin ang katotohanan.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Napatitig ako sa kanya, hindi makapaniwala sa aking mga naririnig.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKaya\u2026 kaya idinisenyo mo ang buong buhay mo para magsinungaling sa kanya?\u201d tanong ko sa nanginginig na boses. \u201cKaya nung nalaman mong may amnesia ako, ginawa mo akong kapatid mo para kapag nakita ako ni Giselle, hindi siya magtaka kung bakit laging ako ang kasama mo?!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumango si Gabriel nang mabagal. \u201cGusto ko lang siyang protektahan hanggang sa makahanap ng angkop na donor ng puso para sa transplant surgery niya! Katrina, patawarin mo ako\u2026 Hindi ko ginustong saktan ka. Nung sinabi ng doktor na may amnesia ka, natakot ako na baka kapag nakita mo si Giselle at nagtanong ka, mabunyag ang lahat at mamatay si Giselle sa harap natin!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

May ilang minutong katahimikan sa silid.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumingin ako sa lalaking minahal ko nang buong puso. Ang lalaking pinagkakatiwalaan ko nang higit pa sa sarili kong buhay.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel,\u201d mahinang tanong ko, \u201cpaano naman ako?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Napatitig siya sa akin.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cPaano naman ang nararamdaman ko?\u201d patuloy ko habang umaagos ang mga luha sa aking mukha. \u201cPara protektahan ang babaeng \u2018yon, mabilis mo akong itinapon bilang asawa. Ginawa mo akong kapatid. Pinagmukha mo akong tanga sa harap niya habang nakatayo siya doon at sinasabing siya ang legal mong asawa!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKatrina, ikaw ang mahal ko!\u201d mabilis na sabi ni Gabriel habang sinusubukang hawakan ang mga kamay ko. \u201cIkaw ang asawa ko! Si Giselle ay isang responsibilidad\u2014isang utang na loob na kailangan kong bayaran kay Julian dahil kung hindi dahil sa kanya, patay na ako limang taon na ang nakakalipas!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cPero ang ibinayad mo sa utang na loob mo ay ang dignidad ko bilang asawa mo!\u201d sigaw ko sa kanya. \u201cAt hindi lang \u2018yan! Ngayong buntis ako, anong balak mo? Sasabihin mo ba sa buong mundo na ang anak natin ay anak ng magkapatid?! O itatago mo rin ang batang \u2018to para lang hindi ma-stress ang puso ni Giselle?!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nawalan ng maisagot si Gabriel. Ang kanyang katahimikan ang naging pinakamatinding sagot na narinig ko sa buong buhay ko.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 03: ANG DESISYONG UMALIS<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Kinabukasan, habang tulog pa si Gabriel dahil sa matinding pagod at puyat, tahimik kong inayos ang aking mga gamit.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Kumuha ako ng isang malaking suitcase. Inilagay ko roon ang aking mga damit, mahahalagang dokumento, at ang aking personal na savings. Hindi ko kinuha ang kahit anong alahas o regalang ibinigay sa akin ni Gabriel sa loob ng tatlong taon naming pagsasama.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Iniiwan ko ang bahay na ito. Hindi dahil hindi ko na mahal si Gabriel, kundi dahil hindi ko kayang manatili sa isang relasyong kung saan kailangan kong maging lihim at ikahiya para lamang sa kapakanan ng ibang tao.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Bago ako umalis, nag-iwan ako ng isang sulat sa ibabaw ng mesa sa sala, kasama ang aking wedding ring.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Gabriel,<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Salamat sa tatlong taon ng pagiging mabuting tagapag-alaga sa akin. Tama ka, napakabuti mong tao. Napakatapat mong kaibigan. Ngunit sa sobrang pagiging tapat mong kaibigan kay Julian, nakalimutan mong may responsibilidad ka rin sa akin bilang asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Hindi ko ipalalaglag ang batang ito. Ang sinabi ko sa ospital ay dala lamang ng galit at sakit. Ang batang ito ay walang kasalanan sa mga kasinungalingang itinayo mo.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Ngunit hindi ko rin papayag na lumaki ang anak ko sa ilalim ng isang kasinungalingan. Ayaw kong lumaki siyang nagtataka kung bakit ang ama niya ay may ibang pamilyang pinoprotektahan habang kami ay nakatago sa dilim.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pupunta ako sa isang lugar kung saan ligtas kami ng anak ko. Huwag mo na kaming hanapin. Ipagpatuloy mo ang pagiging \u2018mabuting asawa\u2019 kay Giselle at ang pagiging \u2018mabuting kaibigan\u2019 kay Julian.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Ipoproseso ng abogado ko ang annulment papers natin sa mga susunod na araw.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u2014 Katrina<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Isinarado ko ang pinto ng bahay nang napakatahimik. Pumara ako ng taxi patungo sa terminal ng bus papuntang Baguio.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

May maliit na rest house ang aking pamilya sa Baguio na matagal nang hindi ginagamit. Doon ako magtatago. Doon ko bubuuin ang bago kong buhay kasama ang sanggol sa aking tiyan.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 04: ANG PAGBAGSAK NI PROFESSOR GABRIEL ILUSTRE<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nang magising si Gabriel at makitang wala na si Katrina sa bahay, agad siyang nabalot ng matinding takot.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Mabilis siyang tumakbo patungo sa sala at nakita ang sulat at ang simpleng gintong singsing na nasa ibabaw ng mesa. Para siyang pinukpok ng kidlat. Napaluhod siya sa sahig habang mahigpit na hawak ang singsing ng kanyang asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKatrina\u2026 huwag\u2026\u201d bulong niya sa walang taong silid.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Sa mga sumunod na linggo, ang buhay ni Gabriel ay unti-unting nawalan ng kaayusan.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Si Gabriel na dating napaka-seryoso, laging malinis ang suot na polo, at laging punctual sa kanyang mga klase sa unibersidad ay nagsimulang magbago. Madalas siyang pumasok na gulo-gulo ang buhok, may quatrom ng balbas, at halatang hindi natutulog nang ilang araw.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Sa loob ng silid-aralan, madalas siyang matulala habang nakatitig sa whiteboard.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cProf Ilustre, okay lang po ba kayo?\u201d tanong ng isa sa kanyang mga estudyante pagkatapos ng isang lecture.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumingin lang sa kanila si Gabriel nang may bakat na matinding lungkot bago mabilis na inayos ang kanyang mga gamit at umalis nang walang sinasabi.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Araw-araw, pagkatapos ng kanyang mga klase, pumupunta si Gabriel sa mga private investigator na kinuha niya upang hanapin si Katrina. Nagpunta siya sa bahay ng mga magulang ni Katrina, sa mga kaibigan nito, at sa lahat ng ospital sa Metro Manila, ngunit walang sinuman ang gustong magsalita kung nasaan ang kanyang asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cNapakagago mo, Gabriel!\u201d galit na sigaw ng pinakamatalik na kaibigan ni Katrina na si Maya nang puntahan siya ni Gabriel sa kanyang opisina. \u201cSinakripisyo mo ang sarili mong asawa at ang sarili mong anak para lang sa utang na loob?! Akala mo ba matutuwa si Julian kung malalaman niyang sinira mo ang pamilya mo para sa kapatid niya?!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cMaya, pakiusap\u2026\u201d pagmamakaawa ni Gabriel habang nakaluhod sa harap ng mesa ni Maya. \u201cSabihin mo lang kung nasaan si Katrina. Buntis siya\u2026 kailangan niya ako. Hindi ko kakayanin kung may mangyayaring masama sa kanila ng anak ko.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cWala siyang kailangan sa\u2019yo!\u201d depensa ni Maya. \u201cIwanan mo na si Katrina. Asikasuhin mo na lang \u2018yang si Giselle na pinalit mo sa kanya!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 05: ANG KRISIS SA OSPITAL<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pagkalipas ng dalawang buwan mula nang umalis si Katrina, nakatanggap si Gabriel ng isang mabilis na tawag mula sa St. Luke\u2019s Medical Center.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cMr. Ilustre, pumunta ka rito agad! Si Ms. Giselle, nagkaroon ng cardiac arrest!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Mabilis na nagmaneho si Gabriel patungo sa ospital. Nang makarating siya doon, nakita niya ang mga doktor at nurse na mabilis na tumatakbo pabalik-balik sa ICU.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pagkaraan ng dalawang oras na masinsinang gamutan, lumabas ang attending physician ni Giselle, si Dr. Aris Mercado.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cDoc, kumusta po siya?\u201d hingal na tanong ni Gabriel.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Bumuntong-hininga si Dr. Mercado. \u201cNapanatili namin ang tibok ng puso niya sa tulong ng mga kagamitan, Gabriel. Pero napakahina na ng myocardium niya. Ang ejection fraction niya ay bumagsak na sa below 15%. Kung hindi siya makakakuha ng donor heart sa loob ng susunod na pitumpu\u2019t dalawang oras\u2026 hindi na siya aabot.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Napakapit si Gabriel sa pader. \u201cWala pa rin bang available na donor?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cWala pa,\u201d sagot ng doktor. \u201cAt may isa pa akong kailangang sabihin sa\u2019yo. Bago siya nawalan ng malay, nakakita siya ng lumang balita sa internet tungkol sa kasal ninyo ni Katrina tatlong taon na ang nakakaraan.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Naningkit ang mga mata ni Gabriel sa gulat. \u201cAno?!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cNalaman na niya ang katotohanan,\u201d maingat na sabi ni Dr. Mercado. \u201cNalaman niyang hindi mo siya asawa, at may sarili kang pamilyang nasira dahil sa pag-aalaga sa kanya. Ang matinding emotional shock na \u2018yon ang nag-trigger ng cardiac arrest niya.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Mabilis na pumasok si Gabriel sa loob ng ICU. Nakakabit kay Giselle ang napakaraming aparato. Nang makita niya si Gabriel, dahan-dahang iminulat ni Giselle ang kanyang mga mata. May mga luhang umaagos mula sa kanyang mga pisngi sa ilalim ng oxygen mask.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Inalis ni Giselle ang mask nang bahagya sa kabila ng pagbabawal ng nurse.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cG\u2026 Gabriel\u2026\u201d mahinang pabulong na sabi ni Giselle.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGiselle, huwag kang magsalita. Magpahinga ka,\u201d pakiusap ni Gabriel.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cPatawarin\u2026 patawarin mo ako\u2026\u201d umiiyak na sabi ni Giselle. \u201cNasa akin ang\u2026 diary ni Kuya Julian. Nalaman ko ang lahat\u2026 Nalaman kong sinakripisyo mo ang sarili mong kaligayahan at ang asawa mo para lang sa kagustuhan mong tuparin ang pangako mo kay Kuya\u2026\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Umiling si Gabriel habang hawak ang malamig na kamay ng dalaga. \u201cGiselle, wala kang kasalanan. Kasalanan ko ang lahat.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cNasaan\u2026 nasaan ang asawa mo?\u201d tanong ni Giselle. \u201cGusto kong\u2026 humingi ng tawad sa kanya bago ako mamatay\u2026 Sinira ko ang buhay ninyo\u2026\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cWala siya rito,\u201d sagot ni Gabriel habang sumisikip ang kanyang dibdib sa matinding dusa. \u201cUmalis siya\u2026 dahil sa kasalanan ko.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 06: ANG TAGPO SA BAGUIO<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pagkaraan ng dalawang araw, habang patuloy na naghihintay ng emergency donor si Giselle sa tulong ng mga life support machine, nakatanggap si Gabriel ng isang tawag mula sa kanyang private investigator.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cMr. Ilustre, nahanap na namin si Mrs. Ilustre. Nasa isang maliit na rest house siya sa Wright Park, Baguio City.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Hindi na nagdalawang-isip pa si Gabriel. Sumakay siya sa kanyang sasakyan at nagmaneho nang mabilis patungong Baguio sa kabila ng malakas na buhos ng ulan at makapal na hamog sa kahabaan ng Marcos Highway.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Alas-singko ng hapon nang makarating si Gabriel sa tapat ng rest house.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Bumuhos ang napakalakas na bagyo. Ang lamig ng hangin sa Baguio ay tumatagos hanggang sa kaibuturan ng kanyang mga buto, ngunit hindi iyon pansin ni Gabriel. Ang tanging nasa isip lang niya ay ang makita ang kanyang asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Bumaba siya ng kotse at patakbong lumapit sa bakod ng bahay. Sa beranda, nakita niya si Katrina.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nakaupo si Katrina sa isang rocking chair, nakabalot sa isang tebal na jacket, at bahagya nang halata ang paglaki ng kanyang tiyan sa ilalim ng kanyang damit\u2014tatlong buwan na ang kanilang anak.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKatrina!\u201d sigaw ni Gabriel sa gitna ng kulog at ulan.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Napatigil si Katrina. Dahan-dahan siyang tumayo at tumingin sa pintuan ng bakod. Nang makita niya si Gabriel na basang-basa sa ulan, napahawak siya sa kanyang tiyan.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel?\u201d pabulong niyang sabi, ngunit narinig iyon ng hangin.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Binuksan ni Gabriel ang gate at mabilis na lumapit sa beranda. Pumasok siya sa ilalim ng bubong, basang-basa ang kanyang polo at pantalon, tumutulo ang tubig mula sa kanyang buhok.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKatrina\u2026 salamat sa Diyos\u2026 nahanap din kita,\u201d hingal na sabi ni Gabriel, sinusubukang hawakan ang mga kamay nito.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Mabilis na umatras si Katrina ng dalawang hakbang.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cAnong ginagawa mo rito, Gabriel?\u201d malamig na tanong ni Katrina. \u201cPaano mo nahanap ang lugar na \u2018to?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cPatawarin mo ako\u2026 pakiusap, Katrina, bumalik ka na sa akin,\u201d pagmamakaawa ni Gabriel. \u201cHindi ko kayang mabuhay nang wala kayo ng anak natin. Araw-araw, para akong mamatay sa bahay natin nang wala ka.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nangiti nang napakasakit si Katrina.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cNawala ako ng tatlong buwan, Gabriel. Sa tatlong buwang \u2018yon, natutunan kong mabuhay nang wala ka. Natutunan kong alagaan ang anak natin nang hindi kailangang magtago o magpanggap na wala akong halaga.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cNalaman na ni Giselle ang katotohanan!\u201d mabilis na sabi ni Gabriel. \u201cNalaman na niya ang lahat, Katrina! Nasa ospital siya ngayon\u2026 napakahina ng puso niya. Hindi ko na kailangang magsinungaling pa!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Napatitig si Katrina sa kanya, at sa halip na maawa, pinalitan ito ng matinding galit sa kanyang mga mata.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cSo ibig sabihin,\u201d sabi ni Katrina sa nanginginig na boses, \u201cpumunta ka lang dito dahil nalaman na ni Giselle ang katotohanan? Kung hindi nalaman ni Giselle, ibig sabihin ba ay patuloy mo pa rin akong itatago bilang kapatid mo?! Kumporme ka lang na maging asawa ko uli dahil wala na ang dahilan mo para magsinungaling?!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Natigilan si Gabriel. Narerealize niya ang kabuktutan ng kanyang mga salita.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHindi sa ganun, Katrina! Bago pa man malaman ni Giselle, araw-araw kitang hinahanap! Nagpapakagago ako sa Maynila para lang mahanap ka!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHuli na ang lahat, Gabriel,\u201d patuloy ni Katrina habang pinupunasan ang mga luhang humahalo sa lamig ng hangin. \u201cIpinadala na ng abogado ko ang annulment papers sa bahay mo kahapon. Ayaw ko na. Ayaw ko nang maging pangalawang opsyon sa buhay ng sarili kong asawa.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 07: ANG PAGLUHOD SA ULAN<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nang marinig ni Gabriel ang salitang annulment, para siyang nawalan ng lakas.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Sa gitna ng buhos ng ulan, dahan-dahang lumabas si Gabriel mula sa ilalim ng bubong ng beranda. Humarap siya kay Katrina at pumatak ang dalawa niyang tuhod sa basang semento ng bakuran.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nakaluhod ang Propesor. Ang lalaking kilala sa buong unibersidad bilang napakataas ng pride, napakadisenteng tao, at kailanman ay hindi nagmakaawa sa kanino man\u2014ngayon ay nakaluhod sa gitna ng putik at malakas na ulan sa harap ng kanyang asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel, tumayo ka riyan!\u201d sigaw ni Katrina, nagugulat sa ginagawa ng asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHindi ako tatayo rito, Katrina,\u201d umiiyak na sigaw ni Gabriel habang nakatingin sa itaas, diretso sa mga mata ni Katrina. \u201cGagawin ko ang kahit ano! Isusuko ko ang trabaho ko, isusuko ko ang lahat ng mayroon ako! Pero pakiusap\u2026 huwag mong kunin sa akin ang pamilya ko! Huwag mong ipagkait sa akin ang pagkakataong maging ama sa anak natin at maging tunay na asawa sa\u2019yo!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel, bumangon ka!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cMali ako!\u201d sigaw ni Gabriel habang pumapatak ang matitinding luha mula sa kanyang mga mata kasabay ng patak ng ulan. \u201cMali ako dahil inisip ko ang utang na loob bago ang pag-ibig ko sa\u2019yo! Mali ako dahil ginawa kitang biktima ng sarili kong mga obligasyon! Nagpakatanga ako, Katrina! Akala ko nagpapakabayani ako, pero ang totoo, sinisira ko lang ang pinakamahalagang bagay sa buhay ko!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pinagmasdan ni Katrina ang kanyang asawa. Nakikita niya ang matinding sakit at pagsisisi sa bawat linya ng mukha nito. Wala na ang malamig at seryosong Propesor; ang natira na lamang ay isang lalaking durog na durog ang puso.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Dahan-dahang bumaba si Katrina sa mga hakbang ng beranda. Lumapit siya kay Gabriel at huminto sa tapat nito.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cBakit mo ginawa \u2018yon sa akin, Gabriel?\u201d mahinang tanong ni Katrina habang umiiyak din sa gitna ng ulan. \u201cBakit mo ako pinaramdam na mas mahalaga ang ibang tao kaysa sa akin?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Inabot ni Gabriel ang mga kamay ni Katrina at inilagay iyon sa kanyang basang pisngi.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cDahil natakot ako,\u201d bulong ni Gabriel. \u201cNatakot akong maging dahilan ng pagkamatay ng kapatid ng taong nagligtas sa buhay ko. Pero sa kababawan at katakutan kong \u2018yon, halos patayin din kita sa sakit. Katrina\u2026 handa akong magdusa buong buhay ko para lang mapatawad mo ako. Pakiusap\u2026 bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Bago pa man makasagot si Katrina, biglang tumunog nang malakas ang cellphone ni Gabriel sa loob ng kanyang basang jacket.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nangangatog ang mga kamay na inilabas ito ni Gabriel. Ang tumatawag ay si Dr. Mercado mula sa St. Luke\u2019s.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Sinagot ni Gabriel ang telepono at inilagay ito sa speaker.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel!\u201d boses ni Dr. Mercado mula sa kabilang linya. \u201cNahanap na kami ng angkop na donor para kay Giselle! Isang aksidente sa kalsada rito sa Pampanga, at compatible ang puso sa kanya! Inihahanda na namin siya para sa emergency heart transplant surgery ngayong gabi!\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nakahinga nang maluwag si Gabriel, ngunit nanatili siyang nakatingin kay Katrina.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Narinig din ni Katrina ang balita sa telepono. Tumingin siya kay Gabriel at nakita ang isang malalim na pagbabago sa mga mata ng kanyang asawa\u2014wala na roon ang takot, wala na roon ang pag-aalinlangan. Ang naroon na lamang ay ang kagustuhang ayusin ang lahat.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cPumunta ka na sa Maynila,\u201d mahinang sabi ni Katrina sa kanya. \u201cSamahan mo siya sa operasyon niya. Iyon ang huling obligasyon mo kay Julian.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumingin si Gabriel sa kanya nang may kaba. \u201cPaano ka? Paano ang anak natin?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Hinawakan ni Katrina ang mukha ni Gabriel at pinunasan ang tubig sa kanyang mga mata.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cPumunta ka roon. Kapag matagumpay ang operasyon at maayos na ang lahat\u2026 bumalik ka rito sa Baguio. At sa oras na bumalik ka\u2026 gusto kong makita ang asawa ko\u2014hindi ang kaibigan ni Julian, at lalong hindi ang kuya ko.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 08: ANG BAGONG UMAGA<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Lumipas ang labindalawang oras ng kritikal na operasyon sa St. Luke\u2019s Medical Center.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Matagumpay na naisalpakan ng bagong puso si Giselle Monteclaro. Pagkaraan ng dalawang araw sa ICU, dahan-dahang nagising ang dalaga. Ang kanyang mukha na dating napakaputla ay mayroon nang kulay at ang kanyang vital signs ay ganap nang stable.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Nakatayo si Gabriel sa tabi ng kanyang kama. Sa pagkakataong ito, hindi siya nakahawak sa kamay ni Giselle. Nakatayo siya nang may igang galang at tamang distansya.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel\u2026\u201d mahinang sabi ni Giselle.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGiselle,\u201d ngumiti nang bahagya si Gabriel. \u201cLigtas ka na. Ang bagong puso mo ay malakas at malusog. Sinabi ng doktor na makakapamuhay ka na nang normal sa mga susunod na buwan.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Naiyak si Giselle sa kagalakan. \u201cSalamat\u2026 salamat sa lahat ng ginawa mo para sa akin, Gabriel. At patawarin mo ako sa lahat ng gulong naidulot ko sa pamilya mo.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cWala kang kasalanan,\u201d tapat na sagot ni Gabriel. \u201cIto ang huling beses na bibisitahin kita bilang tagapag-alaga mo, Giselle. Kinausap ko na ang mga kamag-anak ng nanay mo sa probinsya, at nakahanda silang alagaan ka kapag nakalabas ka na ng ospital. Mag-iiwan din ako ng trust fund para sa lahat ng mga kakailanganin mong gamot.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumingin si Giselle sa kanya nang may pag-unawa. \u201cPupuntahan mo na ba ang asawa mo?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumango si Gabriel. \u201cOo. Kailangan kong bawiin ang buhay na halos masira ko.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHumayo ka na,\u201d ngumiti si Giselle habang may luhang gumagalaw sa kanyang mga mata. \u201cSabihin mo sa kanya\u2026 na napakaswerte niya dahil may asawa siyang tulad mo na handang gawin ang lahat, kahit na magmukha siyang masama, para lang matupad ang isang pangako. Pero sabihin mo rin sa kanya na huwag ka na niyang pakawalan uli.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

KABANATA 09: ANG HULING PAG-IBIG<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Pagkaraan ng limang buwan.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Sa malamig na hangin ng Baguio City, habang ang araw ay dahan-dahang sumisikat sa ibabaw ng mga puno ng pino, nakaupo si Katrina sa beranda ng rest house.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Ang kanyang tiyan ay malaki na\u2014siyam na buwan na siyang buntis at anumang araw ay nakatakda na siyang magsilang.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Narinig niya ang tunog ng isang sasakyang huminto sa tapat ng bakod.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Dahan-dahang tumayo si Katrina.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Mula sa kotse, bumaba si Gabriel. Nakasuot siya ng simpleng white shirt at maong na pantalon. May hawak siyang malaking bouquet ng mga sariwang sunflower\u2014ang paboritong bulaklak ni Katrina\u2014at isang maliit na kahot na gawa sa kahoy.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Dahan-dahang lumapit si Gabriel sa beranda. Hindi siya nagmamadali, ngunit ang bawat hakbang niya ay puno ng kasiguraduhan at pagmamahal.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cMagandang umaga, misis ko,\u201d nakangiting bati ni Gabriel.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Napangiti rin si Katrina, ang mga matang puno ng init na matagal nang nawala. \u201cMagandang umaga, Propesor.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Inabot ni Gabriel ang mga bulaklak sa kanya. Pagkatapos ay lumuhod siya\u2014hindi para magmakaawa sa gitna ng ulan, kundi para idikit ang kanyang tainga sa malaking tiyan ni Katrina.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKumusta ang anak natin?\u201d pabulong na tanong ni Gabriel habang hinahaplos ang tiyan ng asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cMalikot,\u201d sagot ni Katrina habang itinatakbo ang kanyang mga daliri sa buhok ni Gabriel. \u201cLaging sumisipa tuwing naririnig ang boses mo sa mga recorded lectures na pinapatugtog ko.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Natawa si Gabriel\u2014isang totoong tawa na nanggaling sa lalim ng kanyang puso.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Tumayo siya at binuksan ang maliit na kotak na gawa sa kahoy. Sa loob nito ay naroon ang dalawang gintong singsing ng kanilang kasal, kasama ang isang bagong dokumento\u2014isang Deed of Donation kung saan inilipat niya ang lahat ng kanyang ari-arian sa pangalan ni Katrina at ng kanilang magiging anak.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKinuha ko na ang annulment papers sa abogado,\u201d sabi ni Gabriel habang nakatitig sa mga mata ni Katrina. \u201cPinunit ko na ang mga \u2018yon. Katrina San Jose Ilustre\u2026 wala nang kasinungalingan. Wala nang mga lihim. Wala nang utang na loob na mas mahalaga kaysa sa\u2019yo. Ikaw ang nag-iisang asawa ko sa harap ng Diyos, sa harap ng tao, at sa buong buhay ko.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Kinuha ni Gabriel ang singsing at dahan-dahang isinuot ito sa daliri ni Katrina.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Inabot din ni Katrina ang singsing ni Gabriel at isinuot ito sa daliri ng asawa.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cGabriel,\u201d mahinang sabi ni Katrina habang isinasandal ang kanyang ulo sa dibdib ng lalaki, naririnig ang mabilis at matatag na tibok ng puso nito.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHmm?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cKapag nanganak ako\u2026 huwag ka nang mag-drama roon at magpanggap na kuya ko uli, ah?\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Natawa si Gabriel at niyakap nang mahigpit ang kanyang asawa, ibinubuhos ang lahat ng pagmamahal na matagal niyang itinago.<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

\u201cHinding-hindi na, mahal ko. Sa buong mundo\u2026 ipagmamayabang ko na ikaw ang pinakamagandang bagay na nangyari sa buhay ko.\u201d<\/p>\n

\u00a0<\/b><\/p>\n

Sa gitna ng malamig na hangin ng Baguio at sa ilalim ng liwanag ng bagong umaga, natagpuan ng dalawang puso ang tunay na tahanan\u2014isang tahanang binuo hindi sa kasinungalingan, kundi sa tapat at walang katapusang pag-ibig.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n