5.
\nKasabay ng pagpatak ng panibagong taon, binago ko ang takbo ng buhay ko.<\/p>\n
Lunes ng umaga, nag-file ako ng leave sa trabaho para ayusin ang mga dokumentong inipon ni Tatay.<\/p>\n
Una kong pinuntahan ang bangko.<\/p>\n
Nang iabot ko ang passbook at ang death certificate ni Tatay sa branch manager, chineck niya ang account sa system.<\/p>\n
\u201cMa\u2019am, valid po ang joint account na ‘to. Dahil ‘OR’ account ito at nakapangalan din sa inyo, may buong karapatan kayong i-withdraw ang laman nito.\u201d<\/p>\n
Hindi lang \u20b11.8 Million ang naroon. Dahil sa interes at kaunting investments na ipinasok ni Tatay sa mutual funds ng bangko taon-taon, umabot na ito sa \u20b12.1 Million.<\/p>\n
Mula sa perang ‘yun, inawas ko agad ang \u20b1120,000 na ginastos ko sa burol at libing ni Tatay.<\/p>\n
Sumunod kong pinuntahan ang Registry of Deeds sa Laguna.<\/p>\n
Ang dating sukal at bakanteng lote na nabili ni Tatay noong dekada ’90 ay nasa tabi na pala ngayon ng isang sikat na commercial hub at expressway exit. Dahil sa tuloy-tuloy na development sa lugar, ang 500-square-meter na lupa ay nagkakahalaga na ngayon ng \u20b110,000 kada square meter\u2014halos \u20b15 Million ang kabuuang halaga nito.<\/p>\n
Bumalik ako sa apartment ko na may panibagong lakas ng loob.<\/p>\n
Inilagay ko sa bangko ang pera, inayos ang titulo sa pangalan ko, at nagsimulang magplano para sa sarili kong kinabukasan.<\/p>\n
Samantala, wala akong pinarating na kahit ano kina Nanay, Kuya, at Ate.<\/p>\n
Para sa kanila, ako pa rin ang kawawang bunso na walang nakuha kundi ang sirang aparador.<\/p>\n
6.
\nHindi pa nakakalipas ang tatlong buwan matapos ang hatian, nagsimula nang magka lamat ang \u201cmasayang pamilya\u201d nila.<\/p>\n
Isang Sabado ng hapon, habang nagtatanim ako ng halaman sa maliit kong balcony sa Cubao, biglang tumawag si Ate.<\/p>\n
Inasahan ko na ito.<\/p>\n
\u201cBunso!\u201d pilit-sweet na bungad ni Ate sa kabilang linya. \u201cKumusta ka na? Hindi ka na napapadaan sa lumang bahay ah.\u201d<\/p>\n
\u201cMaayos naman ho, Ate. Medyo busy lang sa trabaho,\u201d malamig kong sagot.<\/p>\n
\u201cAh, ganun ba… Kasi, Bunso, may konting problema lang sa bahay nila Nanay.\u201d Bumaba ang tono ng boses niya. \u201cNag-aaway sina Kuya at si Ate Jhen mo. Gusto na kasing lumipat doon nina Kuya para i-renovate ang bahay, pero ayaw paumalis ni Nanay. Ngayon, nagagalit si Kuya, sinisigawan si Nanay araw-araw.\u201d<\/p>\n
Tahimik lang ako.<\/p>\n
\u201cTsaka ‘yung \u20b1150,000 na ibinigay kay Kuya? Naubos na agad ni Ate Jhen sa pagbili ng mga mamahaling muwebles, tapos kulang pa pala pampagawa ng bubong!\u201d reklamo pa ni Ate. \u201cKaya ngayon, pinalalayas nila si Nanay. Sabi ni Kuya, ibenta na lang daw ang bahay para magkahatian sila ulit, o kaya lumipat na lang si Nanay sa’yo.\u201d<\/p>\n
Natawa ako nang bahagya, pero walang tunog.<\/p>\n
\u201cSa akin? Ate, maliit lang ang apartment ko. Tsaka di ba, si Kuya ang nakuha ng \u20b13.65 Million na pamana kasama ang bahay? Responsibilidad niya si Nanay.\u201d<\/p>\n
\u201cNaku, Bunso, alam mo naman si Kuya at si Jhen, napakasama ng ugali kapag pera ang pinag-uusapan!\u201d medyo iritang sabi ni Ate. \u201cIba ka naman, ikaw ang pinakamaitindihin sa ating tatlo. Sige na, kunin mo muna si Nanay sa’yo.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi pwede, Ate,\u201d direktang sagot ko. \u201cWala akong espasyo. Tsaka ikaw, kumusta ‘yung \u20b1250,000 at ‘yung kotse?\u201d<\/p>\n
Natahimik si Ate sa kabilang linya.<\/p>\n
Ang totoo niyan, nabalitaan ko sa mga kamag-anak na naibangga ng asawa ni Ate ang kotse ni Tatay at wala silang pambayad sa insurance, samantalang ang \u20b1250,000 naman ay na-scam sa isang pyramiding scheme.<\/p>\n
\u201cIntindihin mo na lang sila, ‘di ba ‘yun ang laging sinasabi ni Nanay?\u201d dagdag ko bago ko ibinaba ang telepono.<\/p>\n
7.
\nPagkalipas ng dalawang araw, mismong si Nanay ang pumunta sa apartment ko.<\/p>\n
Nakalugay ang puting buhok, mukhang puyat, at bitbit ang dalawang malaking bag ng damit. Kasama niya si Tito Eddie na siyang naghatid sa kanya.<\/p>\n
Pagkabukas ko ng pinto, napatingin si Nanay sa akin.<\/p>\n
Wala na ang dating authority sa mukha niya. Ang nakatayo sa harap ko ay isang matandang babae na halatang pinagkaitan ng sarili niyang pamilya.<\/p>\n
\u201cBunso…\u201d pabulong na sabi ni Nanay, habang nanganginginig ang mga labi. \u201cPinaalis ako ng Kuya mo. Sabi ni Jhen, masikip daw sa bahay at kailangan ng kwarto para sa mga bata.\u201d<\/p>\n
Pumapasok siya sa apartment ko nang walang paalam, pero hinawakan ni Tito Eddie ang braso niya at tumingin sa akin na may paghingi ng paumanhin.<\/p>\n
\u201cBunso, pasensya na,\u201d sabi ni Tito Eddie. \u201cNarinig ko ang nangyari. Binuweltahan ng Kuya mo ang Nanay mo matapos niyang makuha ang titulo ng bahay. Ngayon, wala nang mapuntahan ang Nanay mo. Kay Ate mo naman, ayaw din siyang tanggapin dahil nag-aaway din ang mag-asawa tungkol sa pera.\u201d<\/p>\n
Tumingin si Nanay sa paligid ng maliit kong sala.<\/p>\n
At doon, bumagsak ang tingin niya sa pulang aparador ni Tatay.<\/p>\n
Nakalagay ito sa pinakamagandang sulok ng silid. Nalinisan na ito nang maigi, pinalitan ko ng bagong kulay na barnis ang mga gasgas, at maayos na nakatayo na may bagong wooden leg kapalit ng dating hollow block.<\/p>\n
Nang makita ni Nanay ang aparador, parang may biglang pumasok sa isip niya.<\/p>\n
Araw ng hatian ng pamana.
\nAng kawalan niya ng katarungan.
\nAng pagtatapon nila sa akin at sa aparador.<\/p>\n
\u201cBunso… patawarin mo si Nanay,\u201d umiyak si Nanay sa harap ko. \u201cMali ang ginawa ko. Paborito ko ang Kuya at Ate mo, pero nung wala na ang Tatay niyo, tinapon lang nila ako na parang basura. Ikaw lang pala ang tunay na mag-aalaga sa akin…\u201d<\/p>\n
Lumapit siya para hawakan ang kamay ko.<\/p>\n
Pero dahan-dahan akong humakbang pabalik.<\/p>\n
Inilayo ko ang kamay ko.<\/p>\n
\u201cNay,\u201d mahinahon pero matigas kong sabi. \u201cNoong nakaratay si Tatay sa ospital nang 73 araw, ako ang mag-isang natutulog sa semento. Sinabi mo sa akin, ‘Intindihin mo na lang sila’.\u201d<\/p>\n
\u201cNoong mamatay si Tatay at ako ang gumastos ng \u20b1120,000 para sa burol, wala silang ibinigay kahit piso. Sinabi mo pa rin, ‘Intindihin mo na lang sila’.\u201d<\/p>\n
\u201cNoong araw ng hatian, ipinamigay mo ang higit \u20b14 Million na ari-arian sa kanila, at binigyan mo ako ng sirang aparador habang pinagtatawanan ako ng hipag ko. At sinabi mo ulit: ‘Huwag nang magkwentahan’.\u201d<\/p>\n
Nanlaki ang mga mata ni Nanay.<\/p>\n
\u201cNay, ginawa ko ang lahat ng sinabi mo. Inintindi ko kayo nang maraming taon.\u201d<\/p>\n
Lumapit ako sa lumang aparador at hinawakan ang maayos nitong pintuan.<\/p>\n
\u201cPero ngayong kayo na ang nangangailangan… oras na para kayo naman ang umintindi sa sarili ninyong mga desisyon sa buhay.\u201d<\/p>\n
8.
\nHindi ko pinalayas si Nanay sa kalye\u2014hindi ako katulad nina Kuya.<\/p>\n
Kinausap ko si Tito Eddie. Gumastos ako mula sa sarili kong pera para rentahan ang isang maliit, malinis, at maayos na kwarto para kay Nanay sa tabi ng bahay ni Tito Eddie, at nag-iwan ako ng sapat na allowance para sa pagkain at gamot niya buwan-buwan.<\/p>\n
Aalagaan ko siya bilang anak. Pero hindi ko na hahayaan na gamitin niya ako ulit.<\/p>\n
Hindi ko kailanman sinabi kina Nanay, Kuya, o Ate ang tungkol sa \u20b12.1 Million at sa 500-square-meter na lote sa Laguna.<\/p>\n
Iyon ang huling lihim at proteksyon na ibinigay sa akin ni Tatay.<\/p>\n
Pagkalipas ng ilang buwan, ibinenta ko ang lote sa Laguna sa isang malaking developer. Gamit ang perang nakuha ko, bumili ako ng sarili kong simpleng bahay at lupa sa isang tahimik na subdivision.<\/p>\n
Sa bagong bahay ko, sa pinakagitna ng aking malawak na sala, nakatayo ang pulang aparador ni Tatay.<\/p>\n
Minsan, kapag gabi at tahimik ang paligid, binubuksan ko ang pinto nito.<\/p>\n
Nandoon pa rin ang amoy ng lumang kahoy at ang amoy ng Off lotion ni Tatay.<\/p>\n
Doon ko natutunan na ang totoong pamana ay hindi nasusukat sa halaga ng bahay, kotse, o pera sa bangko.<\/p>\n
Ang totoong pamana ay ang pagmamahal ng isang amang nakakakita sa ‘di nakikita ng iba\u2014at ang katarungang ibinigay niya sa anak na walang ibang ginawa kundi ang magmahal at umintindi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
5. Kasabay ng pagpatak ng panibagong taon, binago ko ang takbo ng buhay ko. Lunes ng umaga, nag-file ako ng leave sa trabaho para ayusin ang mga dokumentong inipon ni… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":56,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-55","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/55","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=55"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/55\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":57,"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/55\/revisions\/57"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/56"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=55"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=55"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/thetruenews.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=55"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}