นี่คือเรื่องราวฉบับเต็มของ “ความลับใต้แสงสลัว” ที่จะนำคุณไปพบกับบทสรุปของการทรยศ สายเลือด และการล้างแค้นที่เหนือความคาดหมาย
ตอนที่ 4: เผชิญหน้ากับความจริง
หยาดน้ำตาแห่งความช็อกและคว้าความจริงอันโหดร้ายไหลอาบแก้มของกาเบรียล ขาของเขาสั่นเทาจนแทบรับน้ำหนักตัวเองไม่ไหว ชายหนุ่มผู้เป็นถึง CEO ระดับโลกบัดนี้รู้สึกเหมือนเด็กหลงทางที่เพิ่งรู้ว่าบ้านที่เขาคิดว่าปลอดภัยที่สุด กลับเป็นรังของอสรพิษ
แกรก…
เสียงรองเท้าหนังของกระแทกเข้ากับขอบประตูเบา ๆ ทำให้ผู้หญิงสองคนในห้องสะดุ้งสุดตัวและหันมามองตามเสียงทันที
“กาเบรียล!” ดอนญ่า คาร์เมลา อุทานออกมา ดวงตาที่เคยเหม่อลอยและว่างเปล่า บัดนี้ประกายไปด้วยความตื่นตระหนกและความรักอันเปี่ยมล้นอย่างที่กาเบรียลไม่ได้เห็นมานานนับปี
“พี่กาเบรียล…” มายาหลุดปากเรียกเขาด้วยสรรพนามที่ทำให้น้ำตาของชายหนุ่มไหลทะลักออกมา
“นี่มัน… เรื่องอะไรกันครับคุณแม่?” กาเบรียลเดินโซเซเข้าไปในห้อง เสียงของเขาสั่นเครือ “มายา… เธอคือน้องสาวของฉันจริง ๆ เหรอ? แล้วที่ว่าสเตลล่าแอบวางยาฉันกับคุณแม่…”
คาร์เมลาไม่ยอมรีรออีกต่อไป ท่านโผเข้ากอดลูกชายอย่างแรง น้ำตาของสองแม่ลูกไหลพรากประสานกันเป็นสายเดียว “แม่ขอโทษนะลูก แม่ขอโทษที่ต้องโกหก แม่ต้องทำเป็นจำลูกไม่ได้ ต้องผลักไสลูก เพราะสเตลล่ามันให้คนจับตาดูแม่ตลอดเวลา ถ้ามันรู้ว่าแม่รู้แผนการของมัน… มันคงไม่ปล่อยให้แม่มีชีวิตอยู่เพื่อเตือนลูก”
มายายืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มปนคราบน้ำตา ก่อนจะก้าวเข้ามาสมทบ “พี่คะ หนูคือ ‘กานดา’ น้องสาวที่ถูกลักพาตัวไปเมื่อยี่สิบปีก่อนค่ะ คุณแม่ตามหาหนูจนเจอเมื่อสองปีที่แล้วจากเบาะแสรอยสักรูปปานแดงที่ข้อเท้า แต่ก่อนที่คุณแม่จะประกาศเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้ คุณแม่ก็เริ่มล้มป่วย… ซึ่งจริง ๆ แล้วไม่ใช่โรคอัลไซเมอร์ แต่เป็นเพราะยาพิษที่สเตลล่าแอบผสมให้คุณแม่ทาน”
ตอนที่ 5: แผนซ้อนแผน
มายาหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาเปิดไฟล์เสียงบางอย่างให้กาเบรียลฟัง มันเป็นเสียงของสเตลล่าที่กำลังคุยกับทนายความส่วนตัวของเธอด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมและเต็มไปด้วยความโมโห
“ยาที่แกให้ฉันมา มันออกฤทธิ์ช้าเกินไปไหม? อีแก่นั่นมันกลายเป็นบ้าไปแล้วก็จริง แต่กาเบรียลยังดูแข็งแรงดีอยู่เลย รีบ ๆ จัดการให้มันจบ ๆ ซะ ฉันเบื่อที่จะต้องแกล้งทำเป็นเมียแสนดีจะแยู่แล้ว บริษัทโทรคมนาคมนั่นต้องเป็นของฉันคนเดียว!”
เสียงในคลิปนั้นชัดเจนจนกาเบรียลต้องกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความรักและความเชื่อใจที่เขาเคยมีให้สเตลล่าพังทลายลงกลายเป็นความแค้นทันที
“ตอนที่คุณแม่รู้ตัวว่าถูกวางยาและเริ่มมีอาการเบลอ คุณแม่รู้ทันทีว่าถ้าขัดขืนจะถูกเก็บแน่ ๆ” มายาอธิบาย “คุณแม่เลยสวมรอยแกล้งทำเป็นอัลไซเมอร์ขั้นรุนแรงจนจำอะไรไม่ได้ เพื่อให้สเตลล่าตายใจและหยุดวางยาพิษชนิดรุนแรง จากนั้นคุณแม่ก็แอบติดต่อหนู ให้หนูปลอมตัวเข้ามาเป็นแม่บ้านในชื่อ ‘มายา’ เพื่อคอยเป็นหูเป็นตา และคอยสลับแก้วกาแฟที่มียาพิษของพี่ออกทุกเช้า”
“สเตลล่า… ผู้หญิงใจร้ายคนนั้น” กาเบรียลกัดฟันกรอด “ฉันให้เธอทุกอย่าง เงินทอง เกียรติยศ ความรัก… แต่เธอกลับตอบแทนฉันกับแม่แบบนี้”
“เราต้องนิ่งไว้ก่อนนะลูก” คาร์เมลาจับมือลูกชายไว้แน่น ดวงตาของอดีตนักธุรกิจหญิงผู้เฉียบแหลมกลับมาฉายแววอีกครั้ง “สเตลล่ามีพ่อเป็นถึงสมาชิกวุฒิสภา หลักฐานแค่คลิปเสียงอาจจะยังไม่พอที่จะล้มพวกมันได้ทั้งหมด เราต้องซ้อนแผน… ให้พวกมันติดกับดักของตัวเอง”
ตอนที่ 6: บทสรุปของคนทรยศ
สามสัปดาห์ต่อมา…
ที่คฤหาสน์อิมพีเรียล มีการจัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของบริษัทอย่างยิ่งใหญ่ สเตลล่าเดินกรีดกรายในชุดราตรีสีแดงเพลิงหรูหรา เธอแย้มยิ้มต้อนรับแขกเหรื่อระดับสูงราวกับเป็นหงส์ผู้สง่างาม โดยมีกาเบรียลยืนอยู่เคียงข้าง ใบหน้าของเขายิ้มแย้มปกติ แต่ดวงตากลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง
“เบเบ้คะ วันนี้คุณดูเหนื่อย ๆ นะคะ ดื่มไวน์หน่อยไหมคะ?” สเตลล่าส่งแก้วไวน์ที่เธอส่งสัญญาณให้บริกรเตรียมไว้เป็นพิเศษให้แก่เขา
“ขอบคุณครับสเตลล่า… แต่ผมว่าเรามาดื่มฉลองให้กับการย้ายทรัพย์สินทั้งหมดของผมดีกว่า” กาเบรียลพูดเสียงเรียบ
สเตลล่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายด้วยความโลภ “ย้ายทรัพย์สินเหรอคะ? หมายความว่ายังไงคะเบเบ้?”
“ก็หมายความว่า… ทรัพย์สินและหุ้นทั้งหมดของอิมพีเรียล โทรคมนาคม ได้ถูกโอนย้ายไปยังมูลนิธิคาร์เมลาเพื่อเด็กยากไร้เรียบร้อยแล้ว โดยมี ‘กานดา อิมพีเรียล’ น้องสาวที่ถูกต้องตามกฎหมายของผมเป็นผู้ดูแลแต่เพียงผู้เดียว… ต่อให้ผมเป็นอะไรไป เธอจะไม่ได้อะไรเลยแม้แต่บาทเดียวไงล่ะ สเตลล่า”
ใบหน้าของไฮโซสาวถอดสีทันที “กะ… กาเบรียล คุณพูดเรื่องอะไร? น้องสาวอะไรกัน? แล้วอีแก่นั่น…”
ยังไม่ทันที่สเตลล่าจะพูดจบ ประตูห้องโถงจัดเลี้ยงก็เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของตำรวจในเครื่องแบบนับสิบคน นำโดยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ และที่เดินตามหลังมาติด ๆ คือ ดอนญ่า คาร์เมลา ที่แต่งกายด้วยชุดภูมิฐาน สง่างาม ไร้ร่องรอยของคนป่วยโรคสมองเสื่อม พร้อมกับมายาในชุดราตรีที่สวยงามไม่แพ้ใคร
“แก…! แกยังไม่บ้าเหรอ?!” สเตลล่ากรีดร้องอย่างลืมตัวเมื่อเห็นคาร์เมลาเดินได้อย่างมั่นคง
“ฉันไม่ได้บ้า สเตลล่า… แต่แกต่างหากที่กำลังจะบ้า” คาร์เมลาพูดด้วยน้ำเสียงทรงพลัง “ตำรวจคะ นี่คือหลักฐานทั้งหมด ทั้งใบรับรองแพทย์เรื่องสารพิษในร่างกายของฉัน ข้อมูลการสั่งซื้อยาพิษจากต่างประเทศของสเตลล่า และคลิปเสียงการวางแผนฆาตกรรมสามีตัวเองค่ะ”
ทนายความส่วนตัวของสเตลล่าที่อยู่ในงานพยายามจะหลบหนี แต่ก็ถูกตำรวจรวบตัวไว้ได้ทันท่วงที เช่นเดียวกับสเตลล่าที่ถูกใส่กุญแจมือต่อหน้าแขกเหรื่อไฮโซระดับประเทศมากมาย เธอกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งและพยายามจะสะบัดตัวหนี แต่ก็สายเกินไป
บทส่งท้าย
หลังจากพายุร้ายผ่านพ้นไป คฤหาสน์อิมพีเรียลกลับคืนสู่ความสงบสุขที่แท้จริงอีกครั้ง สเตลล่าและพวกพ้องถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตจากข้อหาพยายามฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และการใช้อำนาจมืดของพ่อเธอก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เนื่องจากหลักฐานที่กาเบรียลเตรียมไว้แน่นหนาเกินไป
ในค่ำคืนหนึ่งที่เงียบสงบ แสงไฟในห้องโถงเปิดไว้อย่างอบอุ่น เพลง “La Vie En Rose” ดังขึ้นแผ่วเบาอีกครั้ง
คราวนี้ไม่มีการหลบซ่อน ดอนญ่า คาร์เมลา เต้นรำอย่างมีความสุขอยู่กลางห้อง โดยมีกาเบรียลและกานดา (มายา) ยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้ม
กาเบรียลเดินเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่และน้องสาวพร้อมกัน “ขอบคุณครับคุณแม่ ขอบคุณนะกานดา… ที่ช่วยชีวิตพี่ไว้”
“เราเป็นครอบครัวเดียวกันนี่ลูก” คาร์เมลาลูบหัวลูกทั้งสองคน “ต่อจากนี้ไป จะไม่มีอะไรมาพรากเราจากกันได้อีกแล้ว”
ความลืมเลือนที่เคยเป็นเกราะคุ้มภัย บัดนี้ได้เปลี่ยนเป็นความทรงจำอันล้ำค่าที่จะโอบอุ้มหัวใจของครอบครัวอิมพีเรียลตลอดไป