PART 2 (ANG PAGPAPATULOYS AT PAGTATAPOS)
Hindi nagtapos ang kwento sa pagtayo muli ni Lani. Ang kanyang bagong binti, na gawa sa pagmamahal ng kanyang ama at sa sining ng kanilang munting pagawaan, ang naging mitsa ng isang mas malaking misyon.
Gamit ang kanyang pinag-aralan sa business management, hindi na mga sikat na mall ang hinabol ni Lani. Binago niya ang direksyon ng kanilang kumpanya. Inilunsad niya ang “Proyekto Hakbang Pag-asa” sa tulong ng foundation ni Dr. Valderama.
Ang maliit na pagawaan sa Lipa ay naging isang malaking sentro ng kalinga. Nag-hire si Lani at Mang Karding ng mga kapwa Persons with Disabilities (PWDs) upang sanayin sa paggawa ng sapatos. Ang mga taong dating inalisan ng pagkakataon sa lipunan ang siya namang nagtatahi ng pag-asa para sa iba.
ANG NAKAKAIYAK NA SORPRESA
Makalipas ang limang taon, ginawaran si Mang Karding ng isang prestihiyosong parangal para sa kanyang natatanging serbisyo sa komunidad.
Sa gabi ng parangal, laking gulat ng matanda nang maglakad sa entablado ang may isandaang bata at matatanda—lahat sila ay nakangiti, taas-noong naglalakad gamit ang kanilang mga prosthetic legs, at suot ang mga makukulay, kakaiba, at walang-kapares na sapatos na tinahi ng mga kamay ni Mang Karding sa loob ng maraming taon.
Sabay-sabay silang sumaludo at nagpasalamat sa matanda. Walang mapagsidlan ang iyak ng buong bulwagan, lalo na si Lani na nakatayo sa gilid ng stage, umiiyak habang pumapalakpak.
ANG WAKAS
Ngayong matanda na si Mang Karding at mahina na ang mga mata, si Lani na ang humahawak ng martilyo at karayom. Sa tuwing titingnan niya ang kanyang sariling kanang paa na may suot na sapatos na gawa ng kanyang ama, naaalala niya:
Ang tunay na kayamanan ay hindi nasusukat sa dami ng benta sa counter, kundi sa bawat hakbang ng isang tao na nabigyan mo ng lakas upang maglakad muli sa mundong ito.