Ang Bitag ng Reyna
Kinaumagahan, maaga akong nagising at nagkunwaring masigla. Humalik pa si Ethan sa aking pisngi, tila ba sabik na sabik sa ipinangako kong 15% shares ng Soriano Logistics. Agad akong nagtungo sa opisina ng aking Papa at ikinuwento ang bawat salita, bawat plano, at bawat patak ng luhang tiniis ko sa ilalim ng kama kagabi.
Galit na galit si Papa. Gusto niyang ipahuli agad sina Ethan, ngunit pinigilan ko siya. “Papa, kung ipakukulong natin sila ngayon, makakahanap sila ng magaling na abogado gamit ang mga natitira nilang ari-arian. Gusto ko silang makitang walang-wala, tulad ng plano nilang gawin sa akin.”
Binalangkas namin ng mga corporate lawyers ng pamilya ang isang legal na patibong.
Pagbalik ko sa penthouse, hinarap ko sina Ethan at Donya Beatrice na noon ay nagmeryenda sa balkonahe. Inilapag ko ang isang makapal na dokumento.
“Ethan, ito na ang kontrata para sa 15% shares ng kumpanya,” nakangiti kong sabi. “Ngunit dahil malaking posisyon ito, may maliit na kondisyon si Papa. Kailangan mong pirmahan ang isang guarantor agreement gamit ang dalawang mansyon ng pamilya ninyo bilang collateral. Pormalidad lang ito para sa board of directors.”
Nagkatinginan ang mag-ina. Nakita ko ang takot at kasakiman na nagtatalo sa kanilang mga mata. Alam kong baon sila sa 80,000,000 pesos na utang, at ang pagiging direktor sa Soriano Logistics ang nakikita nilang tanging kaligtasan.
“Siyempre naman, Chloe ko! Walang problema,” mabilis na sagot ni Ethan. Agad niyang pinirmahan ang dokumento nang hindi man lang binabasa ang mga nakatagong sugnay. Hindi niya alam, ang pinirmahan niya ay hindi transfer of shares—kundi isang kasunduan na ang lahat ng ari-arian nila ay awtomatikong malilipat sa Soriano Logistics kapag napatunayang nagkaroon sila ng tangkang panloloko o sabwatan laban sa akin.
Ang Gabi ng Paghuhukom
Lumipas ang tatlong araw. Isang gabi, pumasok si Ethan sa silid na may dalang isang basong gatas.
“Inumin mo ito, Chloe. Para masarap ang tulog mo,” malambing niyang utos. Iyon na ang gabi na sisimulan nila ang pagpapakain sa akin ng tatlong tableta ng sleeping pills.
“Salamat, Ethan. May kukunin lang ako sa banyo, inumin ko paglabas ko,” sagot ko.
Pagpasok ko sa banyo, agad kong tinawagan ang mga pulis at ang private investigator na kinuha ni Papa. Paglabas ko, laking gulat ni Ethan nang makitang may kasama akong apat na armadong pulis at ang aking Papa. Kasunod nilang pumasok si Donya Beatrice na hawak-hawak din ng mga awtoridad mula sa sala.
“Anong kahangalan ito, Chloe?! Bakit may mga pulis?” sigaw ni Ethan, habang namumutla.
“Ito ba ang gatas na may tatlong tableta ng sleeping pills, Ethan?” Malamig kong kinuha ang baso. “Narinig ko ang lahat noong gabi ng kasal natin. Noong nagtago ako sa ilalim ng kama para surprisahin ka, ngunit ang sarili ko palang kamatayan ang narinig kong pinaplano ninyo.”
Nanginig sa takot si Donya Beatrice. “Wala kang ebidensya! Imbento lang ang lahat ng iyan!”
Inilabas ko ang aking telepono at pinatugtog ang isang malinaw na audio recording. Noong gabing iyon, bago ko pinalitan ang aking takot ng galit, palihim kong iniwan ang isang voice recorder sa ilalim ng kama na nag-record sa bawat detalye ng kanilang masamang balak. Kasabay nito, ipinakita ng mga pulis ang nakumpiskang mga offshore bank account details at ang pakete ng sleeping pills sa bulsa ni Ethan.
“At isa pa,” dugtong ko, habang nakatitig sa nanliliit na si Ethan. “Kilala ko na rin si Amanda. Siya ang unang nagtraidor sa inyo nang alukin siya ni Papa ng 5,000,000 pesos para ibigay ang lahat ng mensahe at ebidensya ng relasyon ninyo habang tayo ay magkasintahan pa.”
Ang Bagong Simula
Winasak ng katotohanan ang mag-asawang mandarambong. Dahil sa kontratang pinirmahan ni Ethan, ang dalawang mansyon na natitira sa kanilang pamilya ay opisyal nang naging pag-aari ng Soriano Logistics. Ang kanilang 80,000,000 pesos na utang sa bangko ay tuluyan silang dinala sa bangkarota.
Walang piyansa ang kasong frustrated murder at estafa na isinampa namin laban sa kanila.
Makalipas ang ilang buwan, pormal nang napawalang-bisa ang aming kasal. Nakatayo ako sa tuktok ng gusali ng Soriano Logistics, pinagmamasdan ang malawak na lungsod. Ang babaeng pinalaki sa isang protektadong mundo ay wala na. Ang natira ay isang matatag, matalino, at palaban na Chloe.
Natutunan ko na ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa pera, kundi sa talas ng isip at tapang na harapin ang mga ahas na nagbabalat-kayong mga anghel.