Nang marinig ko ang mahinang paghikbi, agad na bumilis ang tibok ng dibdib ko. Pumasok ako sa loob ng banyo at napansin kong nakasara ang huling cubicle.
“Maya? Anak, ikaw ba ‘yan?” tawag ko habang nanginginig ang boses.
Lalong lumakas ang iyak mula sa loob. “Papa…”
Agad kong itinulak ang pinto. Laking gulat at awa ko sa nakita ko. Si Maya, nakaupo sa malamig na sahig habang nakasuot ng kanyang napakagandang flower girl dress na puno na ngayon ng dumi at mantsa. Nakatali ang kanyang mga kamay ng packing tape, at may bakas ng pilit na pagpapahid sa kanyang bibig.
Dinaluhan ko agad ang aking anak, itinayo siya, at mabilis na tinanggal ang tali sa kanyang mga kamay. Yuminakap siya nang napakahigpit sa akin habang nanginginig ang buong katawan.
“Papa… ayaw ko na po dito. Uwi na tayo,” humihagulhol niyang sabi.
“Anong nangyari, baby? Sino ang gumawa sa ‘yo nito? Nasaan ang yaya mo?” tanong ko habang pinapahid ang kanyang mga luha.
Suminga si Maya at nanginginig na nagsalita, “Galit po si Tita Vanessa… Sabi niya kapag lumabas daw ako at pumunta sa harap, sisirain ko ang kasal niyo. Pinilit niya po akong patulugin gamit ang basahan na may gamot habang wala si Yaya. Narinig ko rin po si Tita Vanessa na may kausap sa telepono habang itinatali ako…”
“Anong sinabi niya, Maya?”
“Sabi niya po… ‘Kapag natuloy ang kasal at nakuha ko na ang ari-arian ni Julian, madali na lang itapon o ipadala sa orphanage ang batang ‘to. Hindi ko magiging anak ang anak ng patay.’“
Para akong binuhusan ng napakalamig na tubig. Ang babaeng akala ko ay magiging bagong ina ng aking anak at bubuo sa aming pamilya ay isa palang demonyo na nagpapanggap na anghel. Ang lahat ng lambing at pakikisama niya kay Maya ay isang malaking palabas lang para makuha ang aking pera at kapangyarihan.
Hindi galit ang unang lumabas sa akin kundi ang matinding proteksyon sa aking anak. Kinuha ko si Maya, binuhat, at pinalitan ang damit niya sa kotse sa tulong ng aking security team na agad kong pinatawag. Sinabihan ko rin ang aking head of security na kunin ang CCTV footage ng dressing room at ng hallway papunta sa banyo.
Makalipas ang labinlimang minuto, bumalik ako sa loob ng glass katedral. Binuhat ko si Maya sa aking mga bisig.
Nang makita kami ng mga bisita at ni Vanessa, tumahimik ang buong bulwagan. Nakita ko ang panlalaki ng mga mata ni Vanessa nang makita niyang hawak ko si Maya at may kasama na akong dalawang pulis at ang aking mga abogado sa likod.
“Julian! Sa wakas bumalik ka rin! Bakit mo kasama ang mga pulis? Anong eksena ito?” iritableng tanong ni Vanessa habang naglalakad palapit sa altar.
Hindi ako nagsalita. Naglakad ako patungo sa Sound System Booth. Inagaw ko ang mikropono mula sa coordinator at ikinabit ang USB na ibinigay sa akin ng aking security team sa malaking screen sa gitna ng katedral.
“Sa lahat ng dinaluhan nating mga bisita, mga kaibigan, at pamilya,” buong-sigaw kong pahayag sa mikropono. “Nais ko lang iparating na WALANG KASAL NA MANGYAYARI NGAYONG ARAW.”
Nagsigawan at nagbulungan ang 300 na bisita. Naghysterical si Vanessa. “Julian! Nababaliw ka na ba?! Pinapahiya mo ako sa harap ng lahat!”
“Ako pa ang nagpapaiya sa ‘yo?” malamig kong sagot. “Panoorin niyo ito.”
Ipinatugtog sa malaking screen ang CCTV footage kung saan malinaw na makikitang hinahatak ni Vanessa si Maya pabalik sa dressing room, pinapatulog ito, at itinatali bago dinala sa banyo. Kasunod noon ay ang audio recording mula sa surveillance microphone sa dressing room kung saan malinaw na narinig ng lahat ang kanyang boses: “…madali na lang itapon o ipadala sa orphanage ang batang ‘to.”
Natahimik ang buong katedral. Ang pamilya ni Vanessa ay napayuko sa labis na kapahiyaan. Si Vanessa naman ay napaluhod sa altar, namumutla at hindi makapagsalita.
“Akala mo ba magagamit mo ang anak ko at ako para sa pera ko?” sabi ko habang nakatitig nang diretso sa kanyang mga mata. “Pinangako ko sa namatay kong asawa na protektahan ko si Maya kahit anong mangyari. At hinding-hindi ko hahayaan ang isang tulad mong masama ang ugali na pumasok sa buhay namin.”
Lumapit ang mga pulis kay Vanessa at pinalagyan siya ng pusa sa kamay. Inaresto siya sa kasong Child Abuse, Kidnapping, at Unlawful Detention.
Hindi ako huminto doon. Sa mga sumunod na linggo, ginamit ko ang buong kapangyarihan at yaman ko upang siguraduhing makukulong siya nang matagal. Ipinakansela ko rin ang lahat ng kontrata ng kanyang event organizing business, na nagdulot ng kanyang pagkabaon sa utang at tuluyang pagkawasak ng kanyang karera at reputasyon.
Ngayon, tahimik at masaya kaming nabubuhay ni Maya. Natutunan ko na hindi natin kailangang magmadali para lang makabuo ng “kumpletong” pamilya. Ang mahalaga ay ang tapat na pagmamahal, at sapat na ang presence namin ng anak ko para maging buo ang aming mundo.