MATAPOBRE AT MAYABANG NA ZUMBA INSTRUCTOR SA ISANG PLAZA SA MARIKINA ANG NAGLAGAY NG PAMPA DUMI SA INUMIN NG KANYANG BATANG RIVAL UPANG SIRAAN ITO SA HARAP NG KAPITAN NGUNIT DAHIL SA ISANG PAGKAKAMALI AY SIYA MISMO ANG NAKAINOM NITO
“Hataw, mga inaanak! Igalaw ang mga balakang na parang inuod!” umalingawngaw ang matinis, basag, at garalgal na boses ni Tita Baby mula sa isang higanteng speaker na nakapatong sa bubong ng isang lumang tricycle.
Sabay sa nakabibingi at nakakahilong tugtog ng isang sikat na budots remix, buong kayabangang umiikot, kumekembot, at pumapadyak ang singkwenta-anyos na Zumba instructor sa gitna ng malawak na plaza ng Barangay San Roque sa Marikina.
Nakasuot siya ng hapit na hapit at nakakasilaw na neon green na leotards, may makapal na makeup na pawis na pawis na at halos maging putik sa kanyang pisngi, at may nakasabit na asul na pito sa kanyang leeg.
Siya ang tinaguriang walang-kupas na ‘Reyna ng Hataw’ ng buong barangay, at wala siyang kahit anong balak na ibigay ang korona at titulo sa sinumang mangangahas na lumaban sa kanya.
Ngunit sa kabilang banda ng sementadong plaza, unti-unting nauubos ang mga paboritong estudyante ni Tita Baby.
Naglipatan ang mga tsismosang kapitbahay at mga nanay sa grupo ni Cindy, isang bente-dos anyos na dalaga na nagtuturo ng modernong K-Pop aerobics.
Masigla, napakaganda, magaling sumayaw, at ang pinakamasakit pa para kay Tita Baby, libre ang pa-meryendang pansit at malamig na juice ni Cindy araw-araw.
Dahil dito, nag-init nang matindi ang tuktok ni Tita Baby at halos umusok ang kanyang mga tainga sa selos.
Mamayang alas-otso ng umaga ay darating si Kapitan Joselito, ang pinakamataas na opisyal sa lugar, upang pumili kung sino sa kanilang dalawa ang magiging opisyal at bayad na tagapagturo para sa gaganaping Grand Fiesta sa susunod na buwan.
Ang posisyong iyon ay may kasamang napakalaking cash prize, limang sako ng bigas, at ang pinakaaasam na tropeo.
“Hindi ako magpapatalo sa batang ‘yan na mukhang bulating nilagyan ng asin kung sumayaw,” inis na bulong ni Tita Baby sa kanyang sarili habang pinapagpagan ang kanyang leotards.
Sa oras ng kinse-minutong break, palihim at parang ninja na gumapang si Tita Baby patungo sa mahabang sementadong bench kung saan nakapatong ang mga gamit at bag ni Cindy.
Nang makasigurong walang sinuman ang nakatingin sa kanyang direksyon, mabilis niyang inilabas mula sa kanyang bulsa ang isang maliit na bote ng napakatapang na liquid laxative na sadyang nabili niya sa botika noong isang gabi.
Walang kahit katiting na pag-aalinlangan at puno ng panggigigil, ibinuhos niya ang buong laman ng gamot sa loob ng paboritong pink na tumbler ni Cindy na may malaking disenyong Hello Kitty.
“Tingnan natin kung makakembot ka pa at magpa-cute mamaya kung nag-aagaw-buhay na ang tiyan mo sa pagtawag ng inidoro,” malademonyo at mahinang halakhak ni Tita Baby habang pilit na tinatakpan ang kanyang bibig.
Mabilis siyang bumalik sa kanyang sariling pwesto sa kabilang gilid ng court at agad na ininom ang sariling tubig na nasa isa ring pink na tumbler upang pawiin ang kanyang pagkauhaw.
Subalit, dahil sa sobrang pagmamadali at pagpapanik na baka mahuli siya, hindi napansin ni Tita Baby ang kanyang ginawang pinakamalaking katangahan.
Naipagpalit niya ang dalawang bote!
Ang naiwan niya sa bench ni Cindy ay ang sarili niyang malinis na tubig, at ang walang-habas na nainom niya nang buo ay ang tumbler na pinuno niya mismo ng sarili niyang matapang na pampadumi.
Nang tuluyang dumating si Kapitan Joselito na may dalang malaking mic, nagsimula ang inaabangang grand dance-off.
Pinatugtog ng deejay ang pinakamabilis at pinakamaingay na techno remix ng kantang ‘Voltes V’.
Sa unang limang minuto ng labanan, bigay-todo at walang preno si Tita Baby.
Tumatalon siya nang mataas, nag-i-split sa mainit na semento, at gumugulong-gulong na parang trumpo.
Ngunit pagsapit sa pinakamalakas na chorus ng kanta, biglang may kakaiba at nakakatakot na tunog na umugong mula sa pinakailalim ng kanyang tiyan.
Parang may nagwawalang palaka at kumukulong asido sa loob.
Nanlaki ang mga mata ni Tita Baby na parang nakakita ng multo.
Ramdam niya ang matindi at agresibong pag-ikot ng kanyang bituka.
Pawis na malamig ang biglang tumulo sa kanyang noo at leeg.
Subalit, dahil nakatingin nang diretso si Kapitan Joselito, pilit niyang itinago ang matinding kalamidad na nararamdaman.
Naging kakaiba at katawa-tawa ang kanyang mga dance moves.
Tila siya nanginginig na nakakapit sa kanyang sariling tiyan, ang dalawang hita ay mahigpit na nakadikit at naka-ipit sa isa’t isa habang tumatalon nang paika-ika na parang isang tuod.
“Aba, kakaiba at bago ang galawan ni Tita Baby ah! Ang galing! Parang robotic na penguin na natatae!” malakas na sigaw ng isang manonood sa gilid.
Lalo pang naghiyawan at nagpalakpakan ang mga inosenteng tao, akala nila ay bahagi iyon ng napakagaling na bagong choreography.
Ngunit hindi na talaga kaya ng powers niya.
Bago pa man mangyari ang kinatatakutan at pinakanakakahiyang trahedya sa harap ng buong barangay, biglang binitawan ni Tita Baby ang mikropono.
Mabilis pa sa alas-kwatro siyang nagtatakbo patungo sa nag-iisang maliit na public CR sa dulo ng plaza.
Ngunit sa labis na kamalasan, nakapila roon ang limang matatabang tambay na matagal naghihintay maligo.
Dahil sa tindi ng pwersa ng kalikasan na gustong kumawala, wala nang nagawa si Tita Baby kundi tumakbo nang mabilis patungo sa likod ng malaking puno ng mangga, nakahawak sa kanyang likuran habang sumisigaw ng, “Tumabi kayong lahat, sasabog na ang bulkan!”
Naiwan ang buong barangay na humahalakhak nang walang patid, habang si Cindy ang masayang itinanghal na panalo nang walang kaalam-alam na siya sana ang bibiktimahin ng sariling palpak at nakakatawang patibong ng matapobreng reyna ng Zumba.